Herfstkleuren

Alsof er weer nieuwe tubes leeggeknepen worden over de natuur.

Van 50 tinten groen gaan we via oranje, bruin en rood langzaam over naar 50 tinten geel!

Het belooft vandaag 23° te worden, dus de tuinstoelen nog maar even niet in de winterstalling.

 

De mooiste en de lelijkste boom staan bij de buurman. Een mooi kleur- en vormcontrast tussen de donkergroene naaldboom en de roodgekleurde eik (?).

 En helemaal rechts op de foto een grote dode naaldboom die bij iedere storm weer een stukje kleiner wordt. Ons uitzicht op Outremont wordt langzaam maar zeker steeds beter.

De bladeren van de esdoorn filteren het gouden zonlicht!

De egelantier heeft in de zomer dan wel bescheiden bloemen, maar in de herfst zijn de vruchten, de rozebottels heel decoratief.

 Als we er zelf niets mee doen om bijvoorbeeld jam te maken dan is het wel een feest voor de vogels en de geiten en de varkentjes.

Met een mooie bos hout bij de achterdeur zien we de winter onbevreesd tegemoet.

Nog zo'n kadootje van de herfst al komen er eigenlijk in bijna ieder seizoen wel paddestoelen voor.

Dit is een inktviszwam, in Nederland zeer zeldzaam, maar hier regelmatig waargenomen.

Wij weten niet of hij eetbaar is, nou ja, in principe kun je alle paddestoelen minstens één keer eten.

We gaan er ook geen inktvisringen van maken want volgens geruchten worden die ergens anders van gemaakt.

Zwemmen in de Buurt van la Crèche

Aangezien de beken en riviertjes bij ons in de buurt alllemaal nog betrekkelijk klein zijn moet je voor het spectaculairdere zwemmen toch al gauw een half uurtje rijden.

De 2 filmpjes van Brian zijn gemaakt in de buurt van Bourguignon - lès - Conflans in de rivier de Conflans, circa 30 minuten in de auto.

In deze rivier kan ook perfekt gekanood worden. Tenminste als er voldoende water in staat, maar dat is meestal niet het probleem.

Deze waterval met zwemgelegenheid hebben we deze zomer ontdekt.

 De Bouchot is een zijrivier van de Moselotte. De Moselotte is een zijrivier van de Moselle, de Moezel dus die op zich ook weer een zijrivier van de Rijn is. Ook ongeveer een half uur rijden.

Iets dichterbij, in de buurt van Thiéfosse, in de Moselotte, vind je de Gorges de Crosery.

Op een paar minuten afstand is het Meertje van de Slager. Hier mogen wij en onze gasten gebruik van maken als de slager of zijn familie er niet zelf zijn.

Les Pranzieux zoals het Meertje van de Slager officiëel heet.

Ook op een paar minuten afstand is het Etang de Corfaing. Dit is minder diep dan het Meertje van de Slager en daardoor minder geschikt om in te zwemmen. Maar juist door die ondiepte is het water beduidend minder fris en ook geschikter voor niet-zwemmende kleintjes

En dan hebben we natuurlijk op de camping nog het Plan d'Eau.

En voor de allerkleinsten het Waterwijf, sedert dit voorjaar met een nieuw vintage badpak.

En dan zijn er natuurlijk ook nog de zwembaden in le Val d'Ajol, Plombières - les - Bains en Remiremont.

Trappen, nog meer Trappen

 
Ook deze zomer konden ze het niet nalaten om ook de laatste plaatsen bereikbaarder te maken.

En de stenen, overblijfselen van Château Lambert aan de overkant, lagen er toch nog.

Maar ja, wat moeten ze volgend jaar dan gaan construeren als er nergens meer iets te betrappen is?

Daar zullen we nog eens goed over na gaan denken.

de trotse trappenbouwers Joris en Hendrik

ook Iskander steekt een handje toe

onder het toeziend oog van Manu en Otis wordt de bovenste trede gelegd

 gelukkig heeft Hendrik veilig schoeisel aan :)

ook Sebastiaan draagt een steentje bij

Woensdag Gehaktdag

Begin februari, niet eens op een woensdag, werd er in Alkmaar door een aantal van onze vrienden een wedstrijd gehouden wie de beste gehaktbal maakt. 
Ineke was als onpartijdig jurylid uitgenodigd mee te jureren.
Er werd geoordeeld op onder meer de volgende punten:
geur, kleur, consistentie, snijdbaarheid, smaak, wordt je er blij/gelukkig van en zou je deze bal kopen als je hem bij een slager zag liggen. Ook de jus speelde een niet onbelangrijke rol in de beoordeling.
Tot ieders grote verrassing  werd Ria de winnares.

Deze zomer hadden wij het geluk de winnares bij ons op de camping te hebben, samen met haar zus en twee nichtjes.
We hebben het geluk gehad dat Ria op een woensdag voor ons haar kunst/kunde wilde tonen.

Hier liggen de rauwe ballen te wachten op het grote moment.

Ria, geassisteerd door Lisa (of is het nou toch Loes?), in onze keuken aan de slag, alsof ze het dagelijks doet!

Het resultaat was best binnen te houden (zoals koks dat onder elkaar plegen te noemen).

Gelukkig wilde Ria ons ook deelgenoot maken van het winnende recept.

1kg gehakt . 1 pond half om en 1pond rundergehakt.

2 zakjes kruiden bij AH. Witte zakjes met rode letters.

Van het merk Euroshopper dus, maar misschien is dat merk binnenkort niet meer bij AH te koop. Er zit al paneermeel in.

2 grote eieren.

Een scheut melk.

2 theelepeltjes mosterd.

Een scheutje ketjap manis.

Dit alles door elkaar mengen.

Vervolgens met natte handen er ongeveer 9 ballen van draaien.

Dan de ballen door een bakje bloem halen.

Voor het bakken gebruik ik 1 pakje blue band margarine en 1 pakje roomboter.

Dit opwarmen tot het witte schuim verdwenen is en dan de ballen erin.

Even aanbakken en draaien. 5 minuten op laag vuur laten staan en weer draaien. Weer 5 minuten op laag vuur en dan afblussen met water vermengd met een zakje jus van Knorr.

En dan nog ongeveer 7 minuten laten sudderen. Draaien en nog ongeveer 7 minuten. Tussentijds blus ik het nog een paar maal af met het mengsel van water en Knorr. Dit is ongeveer een halve liter en maak ik op.

En met dit eenvoudige recept kan je dan een gehaktballen-wedstrijd winnen van mensen die al jaren bezig  zijn om hun gehaktbal te perfectioneren.

Het Bos van Gino, het Vervolg

Sedert december 2004 is de naam soms wel gevallen maar hier dan echt "la preuve" dat het er goed toeven is.

Kleine landschapsarchitecten bezig met waterwerken in de beek die door het Bos van Gino en vlak langs de kampeerplaats bij de boomhut stroomt.

Altijd spannend om te proberen de beek over te steken zonder natje te halen.

Zeker op hete dagen is het heerlijk koel met gefilterd zonlicht.

 De Umm, die toch eigenlijk het meest gecamoufleerd is, valt duidelijk beter op dan de tent van Donny en Mariska. De boomhut is al bijna helemaal niet te zien.

De boomhut, de laatste stand van zaken.