Winterbanden/Sneeuwkettingen

Het is weer zover. Van de ene dag op de andere is de hele wereld mooi wit geworden. Tot en met ons huis worden de wegen gelukkig netjes schoon gehouden, alhoewel er wel sneeuw geruimd moet worden om er met de auto uit te kunnen. En soms is dat een behoorlijke berg sneeuw/ijs die door de sneeuwschuivers voor de inrit achtergelaten wordt. Maar vanaf de splitsing een paarhonderd meter verderop wordt pas in laatste instantie geschoven of gestrooid, als ze echt niets beters meer te doen hebben. Vanaf daar zijn sneeuwkettingen verplicht en worden auto's met winterbanden gedoogd (het lijkt Nederland wel, dat gedoogbeleid). En nog iets verder naar boven wordt bewust helemaal niet geruimd tot in het voorjaar. Zodoende kan daar heerlijk gelanglauft worden.

Maar gelukkig levert het ook wel fraaie plaatjes op. Binnenkort de langlaufski's maar uit het vet halen.

Bessen

Bessen, bessen, bessen! Het was dit jaar een uitstekend bessenjaar. Gelukkig wilden Lisa en Loes graag helpen met het plukken, schoonmaken en verwerken. Ze hebben er onder andere heerlijke jam van gemaakt.

Recept: per kilo bessen bijna een kilo suiker De bessen goed wassen, rissen en alle steeltjes en andere ongerechtigheden verwijderen. Per kilo circa 1 deciliter water aan de kook brengen in een wijde pan. In ons geval gebruikten ze een wokachtige paellapan. Voeg de bessen aan het kokende water toe en roer en schep ze voortdurend om totdat ze barsten en zacht zijn geworden. Voeg nu de suiker toe en blijf roeren totdat de suiker opgelost is. Temper het vuur en laat de vruchtenmassa inkoken totdat het volume ongeveer 1/3 minder is geworden. Nog 10 minuten zachtjes door laten koken. De jampotjes moeten goed schoon zijn en moeten na het vullen luchtdicht afgesloten worden. Op een koele, droge en donkere plaats kunnen ze zeker een half jaar bewaard worden.

Behalve bessen hadden we ook enorme hoeveelheden appels en peren. Wat we daarvan niet zelf opgegeten hebben werd dankbaar door de geiten en varkentjes geconsumeerd. En gelukkig kijken die niet op een klein rot plekje.

Centre Pompidou Metz

We zijn er vorig jaar in December geweest, in de sneeuw. Dat maakte het omliggende landschap misschien nog mooier. Het is een fantastisch gebouw waarvan het dak helaas kort nà ons bezoek gedeeltelijk instortte. En we hadden toch echt nergens aangezeten! Het gebouw bestaat uit een aantal opelkaar gestapelde schoenendozen, je weet wel, waar je vroeger je foto's in bewaarde. Nu worden er kunstcollecties in bewaard, een deel van de collectie van het grote Centre Pompidou in Parijs en ook wisselende tentoonstellingen. Een van deze opgestapelde dozen heeft op de korte kant een geheel glazen wand die een schitterend uitzicht op de stad met onder andere de kathedraal biedt.

Die kathedraal is trouwens zeker de moeite van een bezoek waard ook al staat hij nu in de steigers. Maar staan niet alle kathedraals bijna constant in de steigers? Die in 's Hertogenbosch in ieder geval wel zolang als ik me kan heugen. Maar van binnenuit kun je, vooral bij zonnig weer, genieten van prachtige glas-in-lood vensters die ontworpen zijn door Marc Chagall.


De stapel dozen wordt overspannen door een houten netwerk, een soort webbing, dat weer afgedekt is met een kunststof folie. En die kunststof folie zorgde voor de problemen met de sneeuw.


Maar volgens mij is het inmiddels helemaal veilig hoor!

De Boomhut, de Film

Van Miekuh, waarvan ik geen mailadres heb, kreeg ik een tijd geleden een bericht dat het filmpje over de boomhut op haar blog stond. Pas vandaag kwam ik erachter waar, hoe en wat. Misschien werkt het als je op de link klikt! Je moet dan wel even naar beneden scrollen, naar 10 september 2011, of alles lezen, mag ook!

Beesten met een C op la Crèche

Op la Crèche hebben we eigenlijk alleen maar beesten met een C !

Chien/Chienne, daar hebben we er inmiddels drie van: Emile, Sara en sedert december Popeye.

 Emile, nu 15 jaar, ligt graag in zijn hoekje naast de koelkast.

Popeye ligt vaak, in schutkleur, vlak achter je op de grond zodat je je rot schrikt als je bijna op hem trapt.

Hij is nu 14 1/2 jaar oud en heel mooi slank geworden.

Ook gaat  hij vaak heel brutaal in het holletje van Emile liggen, of soms zelfs boven op Emile.

Sara heeft verschillende favoriete plekjes, maar zo onder de trap is wel lekker veilig. Zij is nu ruim 3 jaar.

Chat/Chatte, Kato en Lila gaan gewoon hun eigen gang en brengen een groot deel van de dag slapend door op allerlei plaatsen, op de vensterbank, op tafel, op ons bed, op de bank, in de wasmand en soms zelfs in een hondenmand.

 Kato is nu 7 1/2 jaar oud.

En Lila is nu ruim 5 en kan nog steeds niet echt mauwen

Chèvre is ook een lekker stukje kaas.

Maar wij hebben er nog steeds 3 bewegende.

Anton is eigenlijk geen Chèvre maar een Bouc, je weet wel waar dat bekende sociale medium Facebouc naar genoemd is. Hij denkt de baas te zijn op de Geitenberg.

Kleintje is de enige die niet echt bang is voor de biggen.

Anton en Kleintje zijn nu ruim 3 1/2 jaar.

Bonnie is inmiddels bijna net zo groot als haar moeder en nu 2 1/2 jaar.

Anton, Kleintje en Bonny lopen op de Geitenberg die ze inmiddels moeten delen met

Cochon/Cochonne Patsy en Julia

Julia is de grootste van de twee, speelt daardoor de baas en krijgt zodoende ook het meeste eten te pakken en blijft zodoende de grootste (en zo is de cirkel weer rond).

Patsy is wat kleiner maar komt met slimheid toch aan haar kostje. 

 

Dit lieve rose snuitje kan heel goed graven en grote zware stenen optillen.

In het voorjaar worden de biggetjes 2.

Coccinelles

Daar hebben we er ieder najaar duizenden van.

Ze zoeken allerlei hoeken en gaatjes om te overwinteren.

 Deze staat er al een tijdje.

Deze was me door zijn camouflage niet eerder opgevallen.

Zo kun je het bij het ontbijt krijgen, als het tenminste goed lukt.

Maar deze Coccinelles, zoals lieveheerbeestjes in het Frans heten, bedoelde ik dus. Ze zijn heel nuttig in de luisbestrijding.

En wat wij in het Nederlands een Kever (Volkswagen) noemen heet in het Frans ook Coccinelle.

En dan wil Ineke ook graag nog Cippen. Maar dat moet nog even wachten, we weten nog niet goed hoe dat samengaat met vossen en roofvogels.

En als we genoeg ruimte hadden wilden we ook nog wel een Cheval en dan ook graag met zo'n karretje erbij.

En in de zomer hebben we heel veel Cinderen maar die vallen niet onder de beesten (denk ik).