Het badhuis

Sommige projecten komen nooit af. Het badhuis is hier een sprekend voorbeeld van.
Een aantal jaren geleden hebben Sjef en Jaap al het waterleidingsysteem aangelegd zodat de douches en ook toiletten in gebruik genomen konden worden.
Leo heeft alle ramen gerenoveerd, uitsluitend met gebruikmaking van tweedehands glas want dat past toch veel beter bij zo'n oud gebouw (en het kost ook nagenoeg niets). Ook heb ik samen met Leo het elektra vernieuwd, misschien niet helemaal volgens de normen, maar er is nu overal licht, binnen en buiten.
Eigenlijk hebben we de verkeerde volgorde gehanteerd want pas daarna zijn we het dak gaan vernieuwen (2001). Dat was ook wel nodig want na een flinke bui kon je overal in het badhuis douchen. Tim, Floris, Leo, Harry, Heko, Erik, José, Thijs, Daan, Hein, Bob, Frank, Joke, Lukas, Bert, Ans, Freek, Nils waren zomaar wat personen die opzettelijk of per ongeluk op het dak belandden (en misschien vergeet ik dan toch nog wel iemand). gelukkig waren er veel handen want het is een behoorlijk groot dak waar veel pannen afkwamen, hout op moest, panlatten op moesten en vervolgens weer nieuwe dakpannen. Misschien lukt het nog ooit om het filmpje dat Daan o.a. vanuit een ultralight vliegtuigje gemaakt heeft op deze website te zetten.
Dit voorjaar hebben we (Steven, Thijs, Daan en Herman) ook de zolder bruikbaar gemaakt, de vloer is nu beloopbaar zonder dat er telkens een been door het plafond van de onderliggende verdieping steekt. Er is nu ook electra en water op de bovenverdieping al is de druk (van het water) nog niet helemaal genoeg. Van een gedeelte van de zolder van het badhuis, waar we ook isolatie en een dakraam aangebracht hebben, willen we een klein appartementje maken (is al bijna bruikbaar) wat te huur is maar ook gebruikt kan worden door weggeregende kampeergasten (al regent het hier zelden :-)). De grote zolder zal in de toekomst kunnen dienen als nat-weer-verblijfsruimte en eventueel voor workshops, seminaria en dergelijke.

Spruitjessoep

Een makkelijk en supersnel soepje!

Sommige mensen vinden spruitjes niet zo lekker, maar wanneer je daar een soepje van maakt...

Voor 4 personen als voorafje:

1 kg. spruiten
bouillon tablet
water, zout, peper, nootmuskaat, klontje boter, melk en of room.

Zet de spruitjes op met water en kook 10 minuten.
Giet af in vergiet en warm in de hete pan de klont boter.
Smoor/bak hierin de spruitjes, een paar minuutjes, doe er water bij en het bouillontabletje (kruiden- of kippen- of rund- smaak).
Laat 10 minuten koken.
Pureer alles, in keukenmachine of blender of door de roerzeef.
Maak op smaak af met zout, peper en nootmuskaat en melk en of room.

Je kunt ipv spruitjes ook sperciebonen nemen maar die zijn nu erg duur.

Eet smakelijk!!

Groeten van Cuisineke.

Le Val d'Ajol

Le Val d’Ajol was tot niet heel lang geleden qua oppervlakte de op één na grootste gemeente van Frankrijk. Toch heeft de gemeente slechts 4500 inwoners; dat zegt wel iets over de ruimte.

In de naaste omgeving zijn Remiremont en Luxeuil (in de Haute Saône) de wat grotere plaatsen (10.000 inwoners) en wat verder weg Epinal en Vesoul (ook in de Haute Saône) die al echt stadse allures hebben.
Nog wat verder weg zijn steden als Nancy (art nouveau), Besançon (citadel), Belfort (vesting), Colmar (vakwerkhuizen), Mulhouse (musea) en Stassbourg (Nederlands consulaat en andere bezienswaardigheden).

Le Val d'Ajol is "wereldwijd" bekend om zijn Andouille du Val d'Ajol.
Niet iedereen is er even verrukt over maar toch stromen in het 3e weekend van februari tienduizenden van heinde en verre naar le Val d'Ajol om er de Foire aux Andouilles te bezoeken. Het is een drie dagen durend spektakel met de nadruk op eten (en natuurlijk drinken)(je moet per slot van rekening die Andouille toch wegspoelen).
Wij hebben het éénmaal geprobeerd, maar dat viel niet echt goed. Volgens een kenner die we later spraken hadden we het worstje bij consumptie niet gewoon in ronde plakjes moeten snijden maar hadden we het in de lengterichting in langwerpige plakken moeten snijden. Dit verklaart natuurlijk alles.
Wie genoeg lef heeft moet het ook maar eens proberen. Misschien waag ik het er ook nog eens op; die tienduizenden kunnen toch niet allemaal gek zijn!
Correctie 2005/2006: we zijn kennelijk al zo geïntegreerd dat we het lekker beginnen te vinden, ongeacht de richting waarin gesneden wordt. Maar een biertje ernaast helpt in ieder geval wel!

De Vogezen

De Vogezen is de naam van een oud gebergte dat, zoals in Frankrijk gebruikelijk is, naamgever is voor een departement.

Het departement “les Vosges”, departement 88, is een onderdeel van de regio Lorraine (Lotharingen), bekend uit de geschiedenis.
Vanouds zijn de regio’s Elzas-Lotharingen in het noordoosten van Frankrijk regelmatig de inzet geweest van strijd tussen Duitsland en Frankrijk.

Lorraine, bestaande uit de departementen Meuse, Moselle, Meurthe-et-Moselle en Vosges, beslaat 23547 km² waar 2,3 miljoen mensen wonen. Vergelijk Nederland met 34043 km² en 16 à 17 miljoen inwoners. Wat een ruimte! Hier! Je kunt van ons naar Remiremont rijden, 20 km, zonder iemand tegen te komen!

Het gebergte de Vogezen is niet bijzonder hoog. De hoogste punten, de zogenaamde “ballons”, reiken tot circa 1300 à 1400 meter. In de directe omgeving van onze camping loopt de hoogte op tot 800 meter. In de winter kan er praktisch vanuit huis gelanglauft worden (op een paar minuten rijden zijn er pistes) en op 3 kwartier afstand vindt je alpine pistes. Wij hebben de afgelopen jaren iedere winter kunnen skiën.

De Vogezen liggen globaal tussen de Ardennen en de Jura in. De natuur is wat ruiger dan de Ardennen en het is er zeker minder dicht bevolkt.

Het klimaat neigt naar een landklimaat; in de winter is het zeker 5° kouder dan in Nederland, maar een aangenamere, drogere kou met uitschieters naar -18° à -20°. In de zomer liggen de temperaturen doorgaans 5° à 10° hoger dan in Nederland.

Aangezien de Vogezen gerekend vanaf de Atlantische kust ongeveer het eerste gebergte is, valt er ook wel eens een buitje. Het positieve daarvan is dat de natuur er mooi groen uitziet, dat er talloze beken en riviertjes zijn en dat er duizenden meertjes (mille étangs) zijn. Overigens is de natuur niet altijd groen: in de herfst verkleuren de loofbomen waanzinnig.

De Vogezen zijn vanuit Nederland makkelijk te bereiken via Luxemburg, Metz, Nancy. Het is helemaal een tolvrije snelweg of daarmee te vergelijken. De laatste 20 kilometer naar onze camping gaan over departementale wegen en ook daaraan wordt hard gewerkt. Vanaf Amsterdam is de afstand ongeveer 650 km. Op weg naar Spanje of de Franse zuidkust is het slechts enkele tientallen kilometers omrijden maar dat is zeker de moeite waard.

Jos en Ineke

Jos en Ineke wonen sinds 2002 permanent op la Crèche, het huis dat ze in 1996 gekocht hebben.

Jos kan fantastisch klussen, grasmaaien en entertainen, en Ineke is zo'n fantastiche kok en gastvrouw, dat zij er samen voor zorgen dat la Crèche een Paradijs op aarde is.

Samen met Emile en Sara, de twee honden en Kato en Lila, de twee poezen en Linette, Kleintje en Anton, de geiten, wonen ze nu in le Val d'Ajol, maar in Nederland hebben ze nog twee zoons, Daan en Gijs, die een aantal keer per jaar op bezoek komen. En sedert maart 2005 is er ook een kleinzoon, Elvis. En in mei 2006 kwam daar ook nog kleinzoon Leffe bij.

Ze zullen ons regelmatig (nou ja) op de hoogte houden van hun wel en wee, in hun blog, dat je op deze site terug kunt vinden.

Tot ziens in le Val d'Ajol!