Parapente

In goed Nederlands heet het glijscherm zoals in het Duits Gleitschirm. Maar dan klinkt het Engelse paragliding of het Franse parapente toch leuker.

Via de volgende site:
http://www.dhv.de/db2/geosearch.php?filter[Land]=FR# 
zie je dat er hier in de buurt heel veel gelegenheden zijn om je van een berg af te storten. Ongetwijfeld zijn er ook wel soortgelijke sites in het Nederlands, Engels of Frans maar deze link kreeg ik van een Duitse paraglider die dit weekend vanaf ons een paar tochten gemaakt heeft. En dan bedoel ik natuurlijk vanaf ons met de auto naar een startplaats gereden en daar dan de lucht in.

Sanne, die hier vaak op huis en have paste, heeft het hier in de buurt, bij Bussang, geleerd. Nu zoekt hij vaak spectaculairdere gebieden op, verder weg. Maar je kunt hem ook vaak langs de Nederlandse duinen zien soaren.

Zelf heb ik het jaren geleden ook ooit geprobeerd. Ik ging eigenlijk de lucht in voordat ze me uitgelegd hadden hoe je moest landen. Mijn stuitje heeft het wekenlang geweten. En dan moest ik ook nog op de fiets van de landingsplaats naar ons toenmalige huis. Toen heb ik maar besloten dat er geen schermen zijn die qua maat afgestemd zijn op mijn gewicht.

Auberge Espagnole

Auberge Espagnol

Wat is dat, hoe werkt dat.

Het is een Spaans concept uit de 18de eeuw. In die tijd bestonden daar herbergen waar geen maaltijden geserveerd werden. Je kon alleen eten wat je zelf meegebracht had.

In ons geval is de opzet iets anders. Alle deelnemende families bereiden een maaltijd en vervolgens worden die gezamenlijk opgegeten waarbij gerechten uitgewisseld worden. Het is dan wel handig als er van te voren een zekere coördinatie is zodat niet iedereen met eenzelfde pastasalade aan komt zetten. Als het even meezit heb je zo kans op een zeer gevarieerde maaltijd die uit veel verschillende gerechtjes bestaat. 

Op de achtergrond en op de volgende foto op de voorgrond staan 3 dwergen jaloers toe te kijken

Het grote voordeel is een gezellige maaltijd zonder dat Ineke een hele dag in de keuken heeft hoeven staan.

Bloedheet

Bloedheet had het kunnen zijn. Maar nee, pech. Dit blijkt de koudste april sedert mensenheugenis te zijn.

En behalve dat het fris is valt er ook nog wat neerslag, soms in de vorm van regen, dan weer sneeuw en ook hagel.

Des te moediger dat deze eerste kampeerders van het jaar zich niet weg hebben laten spoelen of jagen.

Een voordeel is wel dat je dan op de camping alle ruimte hebt.

Het is te hopen dat de kersenbloesem die je ziet de nachtvorst doorstaan heeft. Anders hebben de vogels ook pech.

Het bos van Gino

Het bos dat achter de camping ligt werd toch al gebruikt als speelplek (en om 's nachts tegen een boom te plassen).
Nu Gino een aantal jaren geleden overleden is kwam voor ons in mei 2004 de gelegenheid dit bos van de erfgenamen te kopen. Een prachtige uitbreiding van ons terrein met in de toekomst mogelijk schaduwplaatsen (ja, dat kan echt nodig zijn), ruimte om hutten te bouwen (er staat er al één) en voorlopig meer dan voldoende hout voor de befaamde kampvuren.
Het is ook een heerlijk ruig bos met nog sporen van een oud irrigatiesysteem en helemaal aan het uiteinde van onze nieuwe aanwinst een bronnetje/modderpoel waarin ik jonge vuursalamanders waargenomen heb.
Deze aankoop moest natuurlijk met een flesje klapwijn gevierd worden. Later op de avond hebben we nog een fraaie cocktail genaamd "Gino Verde" ontwikkeld waar eigenlijk niemand de volgende dag een moeilijk hoofd van had.

Recept Gino Verde

2 delen vodka
2 delen (4 vruchten)jus
1/4 deel citroensap
1 deel sirop de menthe

Maak een suikerrandje aan het glas met (naar persoonlijk inzicht) menthe, grenadine of citroensap.
Schenk voorzichtig (altijd voorzichtig met alcohol!) de vodka en jus in het glas en voeg als laatste (voor de look) de sirop de menthe heel voorzichtig toe.
Drink hem niet alleen maar altijd met maten!
"Wat je ook denkt, 't is leuker als je 'm schenkt" citaat Daan D.

Overigens, kort na de aanschaf van het Bos van Gino heeft Sanne meteen de zaag in die ene dode boom gezet.

Dit was trouwens een van de eerste bewuste video-opnames, ik wist nog niet echt goed hoe ik de camera moest houden en ook niet dat je hem aan het einde weer uit moest zetten. Het geluid is wel erg goed gelukt!

Dit is overigens een al wat ouder bericht. Het Bos van Gino is inmiddels gekapt en er is een fantastische supergrote kampeerplek bijgekomen.

 

Februari, Andouillemaand

Als je op het woord "andouille" googelt, en dat is nog niet eens zo makkelijk zonder spelfouten te maken, heb je toch al snel dat je op het verkeerde been gezet wordt.

Je moet echt bewust zoeken naar "Andouille du Val d'Ajol".

 

Anders kom je terecht bij allerlei andere andouilles, die misschien ook wel lekker zijn, of zelfs bij andouillettes, die volgens sommigen helemaal niet binnen te houden zijn.

Ieder jaar vindt op de derde maandag van februari en de zaterdag en zondag daaraan voorafgaand de Foire aux Andouilles plaats.
Dit jaar dus op 13, 14 en 15 februari.

De originele Andouilles du Val d'Ajol

De Gandoyaux, een broer van de Andouille, die er eigenlijk alleen maar iets anders uitziet

De Confrérie des Taste-Andouilles et Gandoyaux du Val d'Ajol

Er is op zondag een gekostumeerde optocht. Dit jaar is het thema: " le Cinéma". Uit welke film deze gekostumeerde man gestapt is weet ik niet. Die gemobiliseerde worst uit Star Wars misschien?

Dit zijn niet Patsy en Julia! Die hebben de dans weer eens ontsprongen.

Zo'n einde willen we allemaal wel!

Op internet kwam ik informatie tegen over een Andouille festival in Amerika.

Het vindt plaats onder kerkelijke auspiciën, de parochie van Johannes de Doper, ergens in Los Angeles.

Wat me er vooral aan tegenstaat is een wedstrijd wie het meeste andouilles kan eten.

Ook vind ik de regels van wat niet mag een beetje flauw, je mag je niet eens kunnen verdedigen.

 DON'TS: Hard coolers, beverages, wagons, weapons, pets, glass, tents, metal poles, beach or pole-style umbrellas, canopies, athletic games and wheeled personal transport devices (i.e. GoKarts, ScateBoards). No audio or video recording equipment.